De naam is afkomstig van een toneelstuk van de Romeinse schrijver Plautus. Het werd in 1968 opgevoerd door Toneelgroep Centrum onder regie van Hagen Mueller-Stahl. Tijdens de voorstelling droegen de acteurs fallussen van gips op hun lichaam, hetgeen grote opschudding veroorzaakte. De burgemeester (Dhr Cremer) van Haarlem, waar het stuk in première ging, noemde het optreden 'zedenkwetsend' en verbood het.
De recensies die over het algemeen slecht tot zeer slecht waren, weerhielden het publiek er niet van in groten getale naar die schouwburgen te komen waar het stuk wel gespeeld mocht worden. In de Amsterdamse Kleine Komedie werd het optreden bijgewoond door een delegatie van de zedenpolitie, die geen aanleiding zag het te verbieden.
Begin 1975 werd vergaderd over de naam voor het toekomstige café-restaurant in het door Toneelgroep Centrum gekraakte Bellevue. De directeur van het gezelschap, Egbert van Paridon, kwam op het idee. In de toenmalige toneelwereld was 'Smoeshaan' een begrip dat associaties opriep met verguisd, omstreden, verboden en berucht.